شکایت به رأی دادگاه (روش عادی)
روش عادی که به دو دسته واخواهی و تجدید نظر تقسیم می شود روشی است که اصولاً مجاز است مگر در مواردی که قانون آن را استثناء کرده باشد.
روش واخواهی: یکی از روش های اعتراض عادی به رأی دادگاه است. طبق ماده ۳۰۵ قانون مدنی، واخواهی مربوط به صدور رأی غیابی است. پس رأی هایی که به صورت حضوری صادر شده باشد جزء این دسته محسوب نمی شود. به بیان دیگر روش واخواهی روش اعتراض به رأی غیابی است. زمانی که یک حکم غیابی از طرف دادگاه صادر می شود محکوم در یک زمان مقرر می تواند اعتراض خود را به صورت واخواهی مطرح کند. این زمان بستگی به محل اقامت محکوم علیه دارد. اگر شخص محکوم شده ساکن ایران است تا ۲۰ روز مهلت دارد تا اعتراض خود را اعلام کند. اما کسی که خارج از ایران ساکن است به مدت ۲ ماه بعد از رأی دادگاه حق اعتراض دارد. همچنین قابل ذکر است که بررسی این اعتراض فقط از طرف دادگاهی که رأی را صادر کرده است قابل رسیدگی می باشد.
روش تجدید نظر: طرفین دعوا بعد از رأی صادرشده از دادگاه، حق درخواست تجدیدنظرخواهی دارند. البته این حق هم تا زمان خاصی قابل انجام است. طبق ماده ۳۰۶ قانون آیین دادرسی مدنی در روش تجدیدنظر اگر محکوم علیه ساکن ایران باشد تا ۲۰ روز و اگر ساکن خارج کشور باشد تا ۲ ماه مهلت دارد تا تجدیدنظر خواهی کند.
در دعاوی کیفری در ماده ۴۳۴ موارد قابل قبول برای تجدیدنظرخواهی ذکر شده است. این موارد شامل عدم صلاحیت دادگاه رأی دهنده، مخالف بودن رأی صادر شده با قانون و … است. زمان تجدیدنظرخواهی در دعاوی کیفری همچون روش واخواهی و تجدیدنظر عادی، برای اشخاصی که مقیم ایران هستند تا ۲۰ روز و برای افراد خارج از کشور ۲ ماه است.
